разбіра́цца

1. (разабраць рэчы, уладкавацца) áuspacken vt, sich éinrichten; séine Sáchen in Órdnung bríngen*;

2. (разумець, быць дасведчаным) sich (D) klár wérden (у чым-н. über A); sich áuskennen* (у чым-н. in D); éinen kláren Begríff bekómmen* (у чым-н. von D);

3. (быць разборным, разнімацца) aus¦einánder genómmen wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)