рабаці́ць

1. (ваду і г. д.) kräuseln vt;

2. безас. у знач. вык:

у мяне рабаці́ць у вача́х mir flímmert es vor den Áugen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)