пра́ва н. (мн. правы́)

1. Recht n -(e)s, -e; Befgnis f -, -se (паўнамоцтва);

зако́ннае пра́ва verbreftes Recht;

пра́ва на пра́цу Recht auf rbeit;

пра́ва на адпачы́нак Recht auf Erhlung;

пра́ва на адука́цыю Recht auf Bldung;

усеагу́льнае вы́барчае пра́ва llgemines Whlrecht;

пра́ва го́ласу Stmmrecht n;

пра́ва грамадзя́нства Bürgerrecht n;

пра́ва прыста́нішча Aslrecht n;

карыста́цца права́мі Rchte geneßen*;

мець пра́ва ein Recht bestzen* [haben]; befgt sein, berchtigt sein (на што-н. zu D);

2. мн.:

правы́ (на кірава́нне аўтамабі́лем) Führerschein m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)