пра́ва н. (мн. правы́)

1. Recht n -(e)s, -e; Befúgnis f -, -se (паўнамоцтва);

зако́ннае пра́ва verbríeftes Recht;

пра́ва на пра́цу Recht auf Árbeit;

пра́ва на адпачы́нак Recht auf Erhólung;

пра́ва на адука́цыю Recht auf Bíldung;

усеагу́льнае вы́барчае пра́ва állgeméines Wáhlrecht;

пра́ва го́ласу Stímmrecht n;

пра́ва грамадзя́нства Bürgerrecht n;

пра́ва прыста́нішча Asýlrecht n;

карыста́цца права́мі Réchte geníeßen*;

мець пра́ва ein Recht besítzen* [haben]; befúgt sein, beréchtigt sein (на што-н. zu D);

2. мн.:

правы́ (на кірава́нне аўтамабі́лем) Führerschein m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)