поп м. разм. Pfáffe m -n, -n (пагард.); Pópe m -n, -n (праваслаўны святар);
◊
які́ поп, такі́ і прыхо́д ≅ wie der Herr, so der Knecht [so’s Geschérr]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)