перавы́сіць

1. (якую-н. мяжу, норму і г. д.) übertréffen* vt, überstéigen* vt; überrágen vt;

перавы́сіць узро́вень das Niveau [-´vo:] überschréiten*;

гэ́та перавы́сіла яго́ магчы́масці das ging über séine Möglichkeiten hináus;

2. (парушыць межы дапушчальнага) überschréiten* vt;

перавы́сіць паўнамо́цтвы die Vóllmacht überschréiten*;

перавы́сіць ула́ду die Macht missbráuchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)