Verbum

падклада́ць, падкла́дваць

1. (што-н. пад што-н.) únterlegen vt;

◊

падклада́ць свінню́ каму-н. j-m (éinen) Knüppel zwíschen die Béine wérfen*;

2. (дадаць) hinzúfügen vt, (da)zúlegen vt;

3. (падкладку) (áb)füttern vt;

падклада́ць ва́ту wattíeren vt