Verbum

няўда́ча ж. Mísserfolg m -(e)s, -e; Féhlschlag m -(e)s, -schlä ge (промах); Rückschlag m (тс. вайск.); Pech n -(e)s, Schláppe f -, -n (разм.);

пацярпе́ць няўда́чу éinen Mísserfolg erléiden*;

прыве́сці да няўда́чы schéitern lássen*; zu Fall [zum Schéitern] brín gen*;

ско́нчыцца няўда́чай in die Brüche géhen*, misslíngen* vi;

вось няўда́ч! das nennt man Pech!