неўпрыця́м прысл. разм.

1. únmerklich;

2. у знач. выказніка безас.:

а яму́ і неўпрыця́м und er kann das nicht begréifen;

мне было́ неўпрыця́м es fiel mir nicht ein; es kam mir nicht in den Sinn

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)