непасе́да м., ж. разм. únruhiger Mensch, rástlose Natúr;

быць непасе́дай únruhig [rástlos] sein; kein Sítzfleisch háben (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)