насто́йваць​I кул. (зрабіць настойку з чаго-н.) zíehen lássen*; éinen Áufguss máchen; ánsetzen vt;

насто́йваць гарэлку на вішні éinen Schnaps mit Kírschen ánsetzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)