Verbum

нарака́ць (вінаваціць каго-н, што-н.) j-m etw. vórwerfen*, j-m Vórwürfe máchen (wégen G);

нарака́ць на лёс mit dem Schícksal hádern;

нарака́й на сябе́! du bist selbst darán schuld!; geschíeht dir recht!