нао́гул прысл.

1. (увогуле) im Állgemeinen, im Gánzen, im Gróßen und Gánzen;

2. (заўсёды) überháupt; gewöhnlich, ímmer;

гэ́тага нао́гул не існуе́ das gibt es nicht; das existíert über háupt nicht;

нао́гул ка́жучы éigentlich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)