нажыва́ць, нажы́ць

1. (набыць) erwérben* vt; verdíenen vt;

нажыва́ць маёмасць ein Vermögen erwérben*;

2. перан. sich (D) zúziehen*; sich (D) hólen;

нажыва́ць непрые́мнасці sich (D) Únannehmlichkeiten zúziehen*;

нажыва́ць во́рагаў sich (D) Féinde máchen [scháffen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)