надава́цьI

1. разм. (даць нейкую колькасць) (in grßen Mngen) gben*;

надава́ць каму-н. даручэнняў j-m viele ufträge ertilen [gben*];

2. разм. (пабіць) schlagen* vt, prügeln vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)