мі́ма прысл., прыназ. vorbéi, vorüber;

прайсці́ мі́ма vorbéigehen* vi (s), vorübergehen* vi (s);

мі́ма! danében!, geféhlt!, verféhlt!; féhlgeschossen (пры стрэле); danébengeschlagen (пры ўдары);

◊

прапусці́ць мі́ма вушэ́й auf etw. (A) nicht áchten, etw. nicht beáchten, überhö́ren

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)