ляно́та ж.

1. Fáulheit f -, Trägheit f - (вяласць); Faulenzeréi f -;

ляно́та апанава́ла яго́ die Fáulheit hat ihn übermánnt, die Fáulheit überkám ihn;

◊

ад ляно́ты чака́й бядо́ты Müßiggang ist áller Láster Anfang;

2. у знач. выказніка разм.:

мне ляно́та ich hábe kéine Lust (zu + inf), ich bin zu faul (um + zu +inf)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)