лапа́тачка ж.
1. памянш. гл. лапата, лапатка;
2. (для расцірання фарбаў, лякарстваў і пад.) Spátel m -s, -, f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)