крышта́ль м.

1. Kristáll m -s, -e;

празры́сты як крышта́ль kristállklar, kristállen;

2. (асаблівае шкло) Kristáll n -(e)s; (посуд) Kristállglas n -es, -gläser;

го́рны крышта́ль Bérgkristall m -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)