крыва́вы blútig, Blut-;

крыва́вая дыярэ́я мед. blútiger Dúrchfall, -fälle, Dúrchfall mit Blut im Stuhl;

крыва́вая рво́та мед. Erbréchen von Blut;

2. (кровапралітны) blútig;

крыва́вы прысу́д [прыгаво́р] Blúturteil n -(e)s, -e;

крыва́вы бой blútiger Kampf;

3. (пра колер) blútrot;

◊

да крыва́вага по́ту bis zur äußersten Erschöpfung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)