ко́нтур м.

1. Kontúr f -, -en, Úmriss m -es, -e; Begrénzungslini¦e f -, -n

2. эл., радыё Kreis m -es, -e;

нала́джвальны ко́нтур Ábstimmkreis m;

вага́льны ко́нтур Schwíngungskreis m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)