кол​I м. Pfahl m -s, Pfähle;

◊

пасадзі́ць на кол pfählen vt;

яму́ хоць кол на галаве́ чашы́ nichts macht Éindruck auf ihn, er bleibt hártnäckig;

кало́м стая́ць у го́рле im Hals stécken bléiben*;

ні кала́, ні двара́ разм. wéder Haus, noch Hof

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)