калупа́ць разм.

1. bóhren vt (у чым-н. in D) stóchern vt (вострым прадметам); wühlen vt, (herúm)stóchern vi, schárren vt (капаць);

калупа́ць у зуба́х in den Zähnen (herúm)stochern

2. kláuben vt, ábkratzen vt (саскрабаць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)