зняво́ленне н.

1. Verháftung f -, -en, Inhaftíerung f -, -en;

2. (знаходжанне ў турме) Haft f -; Fréiheitsentzug m -(e)s, -züge;

адзіно́чнае зняво́ленне Éinzelhaft f;

папярэ́дняе зняво́ленне Untersúchungshaft f;

адбыва́ць зняво́ленне inhaftíert sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)