змацава́ць, змацо́ўваць

1. verbínden* vt, beféstigen vt; тэх. verschráuben vt (балтамі);

2. (засведчыць):

змацава́ць по́дпісам durch Únterschrift bekräftigen;

змацава́ць пяча́ткай besíegeln vt, mit éinem Síegel [Stémpel] bekräftigen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)