здо́лець

1. (быць у стане зрабіць што-н.) können* vt; imstánde [im Stánde] sein (+ inf);

2. (атрымаць магчымасць) die Möglichkeit háben (+inf);

3. (адолець, здужаць) fértig bríngen*, zustánde [zu Stánde] bríngen*, bewältigen vt, überwínden* vt (перашкоду і г. д.);

4. разм. (авалодаць) bewältigen vt, méistern vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)