зве́рху
1. прысл. (на пытанне «aдкyль?») von óben (heráb);
2. прыназ. (над чым-н.) óberhalb (G), über (D, A);
◊
глядзе́ць на каго-н. зве́рху ўні́з j-n von óben heráb ánsehen* [behándeln]; sich j-m gegenüber heráblassend verhálten*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)