заро́к м. разм.:
даць заро́к sich (D) fest vórnehmen*;
узя́ць з каго-н. заро́к j-m ein Verspréchen ábnehmen*, j-m éinen Eid áuferlegen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)