запо́р​II м. разм. (прылада) Verschlúss m -es, -schlüsse; Ríegel m -s, - (засаўка);

зачыні́ць на запо́р verschlíeßen* vt, verríegeln* vt;

на запо́ры verschlóssen; verríegelt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)