заплята́цца

1. geflóchten wérden;

2.:

у яго́ язы́к заплята́ецца разм. séine Zúnge wird schwer; er lallt;

у яго́ но́гі заплята́юцца séine Béine gehórchen ihm nicht; er tórkelt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)