замо́к м. Schloss n -es, Schlösser; Verschlúss m -es, -schlüsse (засцежка, засаўка, затвор);

дзвярны́ замо́к Türschloss n;

францу́зскі [аўтаматы́чны] замо́к Sélbstschließer m -s, -, Schnappschloss n;

паве́сіць замо́к ein Schloss vórhängen;

зачыні́ць на замо́к (ver)schlíeßen* vt, éinschließen* vt;

пад замко́м únter Verschlúss;

◊

пад сямю́ замка́мі hínter Schloss und Ríegel

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)