заключэ́нне н.

1. (выснова) Schlússfolgerung f -, -en, Schluss m -es, Schlüsse;

2. (спецыяліста) Gútachten n -s, -;

заключэ́нне аўды́тара [рэвізо́ра] Bestätigungsvermerk m -(e)s, -e; Befúnd m -es, -e (часцей мед.);

абвінава́ўчае заключэ́нне юрыд. Ánklageschrift f -, -en;

медыцы́нскае заключэ́нне ärzliches [medizínisches] Gútachten; ärztliches Attést;

заключэ́нне экспе́ртаў Sáchverständigengutachten n;

даць заключэ́нне ein Gútachten ábgeben*, begútachten vt;

3. (дагавора) Ábschluss m -es, -schlüsse;

заключэ́нне мі́ру Fríedensschluss m;

заключэ́нне шлю́бу Éheschließung f -, -en;

заключэ́нне дагаво́ра Vertrágsabschluss m;

заключэ́нне здзе́лкі Geschäftsabschluss m;

4. (заканчэнне) Schluss m;

сказа́ць у заключэ́нне ábschlíeßend ságen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)