завалачы́

1. (зацягнуць куды-н.) verschléppen vt;

2. (пра хмарых) überzíehen* vt;

не́ба завалакло́ хма́рамі der Hímmel überzóg sich mit Wólken [zog zu];

3. разм. (затуманіць) trüben vt;

во́чы завалакло́ сляза́мі die Áugen waren von Tränen getrübt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)