зава́біць, зава́бліваць

1. (заманіваць) verlócken vt, hinéinlocken vt, (án)lócken vt;

гэ́тым ніко́га не зава́біш damít lockt man kéinen Hund hínter dem Ófen vor;

◊

яго́ абара́нкам не зава́біш er lässt sich durch michts verlócken;

2. (зачараваць) fésseln vt, bezáubern vt, gefángen néhmen* vt, bezáubern vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)