жыха́р м.

1. (насельнік) Éinwohner m -s, -, Bewóhner m -s, -; Ánwohner m -s, - (вуліцы);

гарадскі́ жыха́р Städter m -s, -, Stádtbewohner m;

карэ́нны жыха́р Úreinwohner m;

мясцо́вы жыха́р Éinheimische (sub) m -n, -n;

2. (які жыве ў кватэры) Bewóhner m -s, -; Míeter m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)