далекава́та прысл., у знач. вык, разм. zu weit entférnt; fern;

◊

да гэ́тага яшчэ́ далекава́та das liegt noch in wéiter Férne; das hat noch lánge Zeit

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)