дабі́цца разм. erréichen vt, erríngen* vt; durch Ánstrengung erlángen;

дабі́цца ўва́гі sich (D) Gehör verscháffen;

дабі́цца свайго́ séinen Wíllen dúrchsetzen;

дабі́цца адка́зу ад каго-н. j-m éine Ántwort ábringen* [ábzwingen*];

◊

дабі́цца да пугаўя́ разм. bis aufs Äußerste géhen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)