го́рка​II

1. прысл., тс. перан. bítter;

го́рка пла́каць bíttere Tränen vergíeßen*, bítterlich wéinen;

го́рка ка́яцца bítter beréuen (у чым-н. A);

2. у знач. вык ärgerlich, péinlich, verdríeßlich;

мне ста́ла так го́рка es ist mir so wíderwillig [ékelhaft];

у мяне го́рка ў ро́це ich habe éinen bítteren Geschmáck auf der Zúnge [im Mund];

го́рка! küsst euch! (выкл. на вяселлі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)