глузд м. разм. Verstánd m -(e)s; Vernúnft f -;

◊

з’е́хаць з глузду разм. überschnáppen vi (s), verrückt wérden;

ён з’е́хаў з глузду er ist verrückt, er ist nicht ganz bei Trost

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)