вярхо́ўны Óber , óberst; höchst (вышэйшы);

вярхо́ўны о́рган das óberste Orgán;

вайск. вярхо́ўны галоўнакама́ндуючы der Óberste Beféhlshaber;

вярхо́ўнае кама́ндаванне Óberkommando n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)