во́гнішча н.

1. Schéiterhaufen m -s, - (агонь інквізіцыі); Lágerfeuer n -s, - (бівачнае);

раскла́сці во́гнішча ein Féuer ánzünden [entfáchen];

2. (месца, дзе было вогнішча) Féuerstelle f -, -n; Brándstätte f -, -n, Brándfläche f -, -n (пажарышча).

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)