Verbum

бляск м.

1. Glanz m -es, Schein m -(e)s; Féuerschein m (зарыва); Blítzen n -s (маланкі); Fúnkeln n -s (іскраў);

начы́шчаны да бляску blank [auf Hóchglanz] políert;

2. (пышнасць, раскоша) Pracht f -, Prunk m -(e)s;

ва ўсім бляску in áller Pracht (und Hérrlichkeit);

паказа́ць сябе́ ва ўсім бляску sich von der bésten Séite zéigen