беспераста́нку прысл. fórtwährend; ständig; immerzú, immerfórt;

беспераста́нку паўтара́ць адно́ і то́е ж immerzú ein und dassélbe wiederhólen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)