банкру́т м. Bankrotteur [ ´tø:r] m -s, -e; Záhlungsunfähige (sub) m -n, -n;

банкру́т фі́рмы Záhlungseinstellung der Fírma;

абвясці́ць сябе́ банкру́там den Bankrótt erklären; sich záhlungsunfähig erklären

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)