баламу́ціць разм.

1. (сеяць неспакой) in Únordnung bríngen*; áuf regen vt, errégen vt;

2. (зачароўваць) bezáubern vt; verführen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)