акцэ́пт м.

1. юрыд., дып. Éinverständnis (n) zum Vertrágsabschluss;

2. фін. Akzépt n -es, -e;

вэ́ксальны акцэ́пт Wéchselakzept n;

насту́пны акцэ́пт náchfolgendes Akzépt;

папярэ́дні акцэ́пт vórläufiges [éinleitendes] Akzépt;

чэ́кавы акцэ́пт Bándakzept n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)