адзі́н​I ліч.

1. ein, eins;

2. у знач. наз. м. Éiner, der éine;

адзі́н з ты́сячы éiner únter [von] táusend;

ні адзі́н nicht éiner, kéiner, kein éinziger

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)