Лік пі 5/533; 6/117, 119, 368; 10/286

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

пі

(гр. π = літара грэчаскага алфавіта, якая абазначае гук «п»)

мат. ірацыянальны лік, роўны адносінам даўжыні акружнасці да дыяметра.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

pi [paɪ] n.

1. пі (16-я літара грэчаскага алфавіта)

2. math. лік π (= 3,14)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)