вы́качаць, выка́чваць

1. (бялізну і г. д.) mángeln vt;

2. разм. (у што-н.) éinrollen vt; wénden* vt (у муку);

3. (запэцкаць) beschmútzen vt, schmútzig máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адсыла́нне н.

1. (дзеянне) Ábsendung f -, Verséndung f -;

2. (спасылка на каго-н., што-н.) Verwéisung f - (auf A), Verwéis m -(e)s, -e (auf A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кары́та ж. Trog m -(e)s, Tröge; Fúttertrog m (кармушка);

◊

разбі́тае [старо́е] кары́та (пра што-н. непрыдатнае) álter Krémpel [Schrott];

заста́цца каля́ разбі́тага кары́та mit geschéiterten Hóffnungen dásitzen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

aspirant

[ˈæspərənt]

1.

n.

кандыда́т -а m.; прэтэндэ́нт -а m., прэтэндэ́нтка f.

aspirants for the office of mayor — прэтэндэ́нты на паса́ду мэ́ра

2.

adj.

які́ імкне́цца да чаго́, прэтэнду́е на што

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

betake

[bɪˈteɪk]

v., -took, -taken, -taking

1) бра́цца за што, распачына́ць

He betook himself to study — Ён узя́ўся за вучо́бу

2) выпраўля́цца

to betake oneself to the mountains — пае́хаць у го́ры

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mistake

[mɪˈsteɪk]

1.

n.

памы́лка f.; непаразуме́ньне n.

by mistake — праз памы́лку

2.

v., -took, -taken

1) не разуме́ць, бла́га разуме́ць

2) памылко́ва прыма́ць за каго́ і́ншага або́ за што і́ншае

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

underlay

I [ˈʌndərleɪ]

1.

v.t. -laid, -laying

1) падклада́ць пад што

2) кла́сьці падкла́дку (пад дыва́н)

3) падклада́ць (каб падня́ць або́ падпе́рці)

2.

n.

падкла́дка f.

II [,ʌndərˈleɪ]

v., p.t. of underlie

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

undo

[ʌnˈdu:]

v.t. -did, -done, -doing

1) разьвя́зваць, расшпі́льваць

to undo the package — раскры́ць паку́нак

2) адрабля́ць

What’s done cannot be undone — Што зрабі́лася, наза́д не адро́біш

3) руйнава́ць; псава́ць, ні́шчыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Папярэ́дзіць ’загадзя паведаміць каму-небудзь пра што-небудзь; загадзя ліквідаваць тое, што пагражае; зрабіць што-небудзь раней каго-небудзь’ (ТСБМ). Да пе́рад (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

упла́віць, уплаўлю, уплавіш, уплавіць; зак., што ў што.

Спец. Пры дапамозе плаўкі ўставіць, умацаваць што‑н. у што‑н. Уплавіць плаціну ў золата.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)