надстаўны́, ‑ая, ‑ое.
1. Які з’яўляецца надстаўкай (у 2 знач.). Надстаўная частка коміна.
2. Які мае надстаўку (у 2 знач.). Надстаўны рукаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недаразві́ты, ‑ая, ‑ае.
Які не дасягнуў поўнага развіцця, затрымаўся ў росце, развіцці. Недаразвітае насенне. // Які вылучаецца недастатковым развіццём разумовых здольнасцей. Недаразвітае дзіця.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парцыённы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да парцыёну.
2. Які адпускаецца ў сталовых, рэстаранах па заказу, не прыгатаваны папярэдне. Парцыённыя стравы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́тачны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да патакі; які займаецца вырабам патакі. Патачная прамысловасць. // Прыгатаваны з патакі, на патацы. Патачныя цукеркі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўвекавы́, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да паўвека, звязаны з завяршэннем пяцідзесяці гадоў. Паўвекавы юбілей. // Які працягваецца паўвека, пяцьдзесят гадоў. Паўвекавая барацьба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спарта́нскі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да Спарты, спартанцаў. Спартанскія воіны.
2. Які ўласцівы спартанцу, вызначаецца стрыманасцю; суровы. Спартанскі характар жыцця.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спі́нінгавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да спінінга, прызначаны для яго. Спінінгавы спорт. Спінінгавая шпуля. // Які робіцца пры дапамозе спінінга. Спінінгавая лоўля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стагавы́, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да стога, прызначаны для стагоў. Стагавыя вілы. // Складзены ў стог, які ляжыць у стозе. Стагавое сена.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сфа́гнавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сфагнуму. Сфагнавае покрыва. Сфагнавы мох. // Парослы сфагнумам. Сфагнавае балота. // Які ўтварыўся са сфагнуму. Сфагнавы торф.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
транскантынента́льны, ‑ая, ‑ае.
Які праходзіць цераз увесь кантынент, перасякае яго. Транскантынентальная чыгунка. // Які адносіцца да сувязей паміж кантынентамі. Транскантынентальны рэйс. Транскантынентальная ракета.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)