рэцэпту́ра

(ням. Rezeptur, ад лац. receptum = прынятае, узятае)

1) сукупнасць звестак аб выпісванні і прыгатаванні лякарстваў;

2) сукупнасць звестак аб прыгатаванні чаго-н. (напр. р. страў).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бязвы́езны, ‑ая, ‑ае.

Аб працяглым без выездаў жыцці, знаходжанні на адным месцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мнагакве́тны, ‑ая, ‑ае.

Спец. З вялікай колькасцю кветак (аб раслінах). Мнагакветная ружа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мышкава́ць, ‑куе; незак.

Лавіць мышэй (пераважна аб лісіцы). Лісіцы мышкуюць у палях.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назало́гія, ‑і, ж.

Спец. Вучэнне аб хваробах, адзін з асноўных раздзелаў паталогіі.

[Ад грэч. nosos — хвароба і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непраціўле́нец, ‑нца, м.

Разм. Паслядоўнік вучэння Л.М. Талстога аб непраціўленні злу насіллем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паго́нны, ‑ая, ‑ае.

Які вымяраецца ў даўжыню; лінейны (аб мерах). Пагонны метр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

педаго́гіка, ‑і, ДМ ‑гіцы, ж.

Навука аб метадах выхавання і навучання.

[Грэч. paidagōgikē.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пладано́сны, ‑ая, ‑ае.

Які прыносіць плады (аб раслінах). Пладаносны сад. Пладаноснае дрэва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сабаказна́ўства, ‑а, н.

Навука аб пародах сабак, метадах іх развядзення і выкарыстання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)